Duurzaamheid en de zolder van "oos pap"

168 zonnepanelen

Afgelopen voorjaar hebben wij zonnepanelen op het dak van ons pand laten leggen. Maar liefst 168 stuks. Jullie herkennen het vast. In het begin kijk je iedere dag in de App om de opbrengst te checken en of de zon wel voldoende zijn best doet. Mijn broer Bart en ik zijn erg trots op deze investering en het resultaat wilde ik natuurlijk delen met de buitenwereld. Alleen realiseer ik mij dat dit niet eens zo spectaculair nieuws meer is. Want dergelijke aanpassingen en investeringen zijn voor bedrijven inmiddels noodzakelijk en vaak ook verplicht in het kader van milieu en duurzaamheid. Dus loop ik al ruim een half jaar te dubben of ik het wel of niet moet melden in een nieuwsitem.

De doorslag gaf een bezoek van Hessel Terpstra, een collega ondernemer uit de autobranche. Al snel kwamen we er achter dat onze situaties en panden erg vergelijkbaar zijn. Van oudsher een echte lokale dorpsgarage gelegen in jawel…..Sexbierum. Een dorp in Friesland grenzend aan de Waddenzee. Een beetje vergelijkbaar als Eind (of all places). Wij kijken buiten naar de hertjes, hij naar de zeehondjes. Ook Hessel heeft de zaak overgenomen van zijn vader, net als wij. Een combinatie van bedrijfspand met woonhuis. Begin jaren negentig grondig verbouwd met door de jaren heen wat kleine aanpassingen. Die panden uit de jaren tachtig/negentig staan niet bekend om hun energiezuinigheid. De showroom bijvoorbeeld was meer een tochtige, overdekte parkeerplaats. Stalen constructie met enkel glas, TL-balken voor de “sfeer” en tegels in het zand. Op een winderige dag moest je uitkijken dat de papieren je niet van de tafel waaiden. Was de wind niet de oorzaak, dan waren het wel de grote gasgestookte hete lucht kachels die je kapsel in de war brachten. Inmiddels hebben we de kieren en gaten gedicht, leidingen en muren geïsoleerd, waar mogelijk dubbel glas geplaatst, Ledverlichting toegepast, de gaskachels vervangen door een energiezuinige warmtepomp en de zonnepanelen geplaatst.

De Zolder

Terwijl ik Hessel een rondleiding gaf door ons bedrijf realiseerde ik mij dat duurzaamheid ook in andere zaken schuilt. Zo bewonderde hij de tegels in onze showroom. Niet de onmogelijk schoon te krijgen grindtegels uit de jaren negentig. Maar inmiddels een mooie, strakke  betonlook tegel. Omdat er van weggooien geen sprake was, werden de grindtegels buiten hergebruikt rondom de showroom. De daar vrijgekomen klinkers werden weer hergebruikt als bestrating bij de werkplaats waar nog oude, afbrokkelende asfalt lag. Door de jaren heen hebben we veel mooie, gebruikte bouwmaterialen en luxe items via internet en veilingen kunnen scoren en hergebruiken. Anders werden ze daarna maar weggegooid. Heel herkenbaar voor Hessel. We kwamen er al snel achter dat de gemeenschappelijke aanjagers hierin “onze beide vaders” zijn. Een generatie die voor oerdegelijk materiaal gaat en moeilijk kan weggooien. Zo ligt de zolder hutje mutje vol met materialen en onderdelen waar wij geen zicht op hebben maar mijn vader precies weet waar wat ligt. Zo’n zelfde zolder ligt er volgens Hessel in Sexbierum. Maar ik moet eerlijk bekennen, dat mijn vader ons al vaak uit de brand geholpen heeft met materialen uit zijn “privécollectie”.

Trots

Het in ere houden van ons bestaande pand en het (her)gebruik van bestaande materialen is in feite een erg duurzame manier van werken, leven en ondernemen. We hebben dan wel geen energiezuinig, modern nieuwbouwpand met “hotel chic” interieur, toch zijn mijn broer en ik erg trots op wat er nu staat en waar we voor staan. Een pand vol historie en verhalen, meegegroeid met de ondernemers en aangepast aan de eisen van de tijd. Waar we met veel plezier nog heel lang en duurzaam in hopen te werken.

P.s. Voor degenen die nu denken dat ons bedrijf er uitziet als de eerste de beste kringloop winkel zou ik zeggen kom een keer langs en laat u verrassen…;)